سلمان گنجی

engareshgh — Tue, 07 Oct 2008 14:58:18 GMT

دوست اندیشمند و محققم جناب محمد پور اسماعیل*** عزیز قلم رنجه فرمودند و برای این حقیر الاحقر سرا پا تقصیر کامنت گذاشتند. از اونجایی که هیچ کس بهتر از ایشان بنده ی کمترین را نمی شناسد عینآ آن مطالبی را که ایشان در مورد من نگاشتند را اینجا می آورم تا تمام دنیا این بنده ی گنه کار را از دید ایشان بنگرند بلکه ملالت آن خاطر همایونی رفع و رجوع گردد. در ضمن ایشان صاحب وبلاگی در مورد بلاد کفر یا همان ینگه دنیا به اسم" آمریکا آمریکاست" می باشند که کفریات خود را به طنز در آن می نگارند. باشد که مورد قبول آن صاحب انفاس قدسی کردد http://unitedstates.blogfa.com

باسمه تعالی

بسم رب شهدا والصدیقین(!!!)

1- بیشتر از اینکه با نوشته و شعرتان حالی ببریم از کامنت های این جماعت نویسنده شوخ طبع به اعلی درجات لذایذ روحی رسیدیم. بیشتر از همه وقتی بود که زبان زنده گیلگی با لهجه سخیف و نامانوس کلگ ملی(کلاگرمحلی)را خواندیم.

2- دست از سر این پسر بیچاره حاجی جبار بردار. بگذار خودش را با سر و کلاه این جماعت کنجه روزی - گنج افروزی- سرگرم کند و حالش را ببرد.

3- باز تو بعد از ده سال یه پیراهن خریدی اونو توی بوغ کردی در این فضای مقدس مجازی اینترنت به گوش اهالی فرهیخته چیز نویس رساندی. من که می دونم تو اصلا توی خونه ات چیزی به اسم " اطو یا اتو" نداری!! و لباسهایت را می گذاری زیر بالش ترکمنی.

4- ما را بیشتر از این منتظر اشعار "سوسیالیستی کمونیستی فاصله طبقاتی"ات نگذار. تا می توانی بخواب، شیفت بده، شعر بگو، بمیر!!

5- با مطالبی درباره متفکر بزرگ قرن دکتر شهردار محمود احمدی نژاد آپم. این آقا رو جون به جونش کنی رئیس جمهور نمیشه. هنوز هم شهرداره. یادت نره ساعت 9 زباله ها رو بذار دم در. باز نبینم بندازی هلوم پیش.

کامنت دیگر ایشان چنین بودند!!!!

1-سیگار و زهر مار. سیگار و مرض. سیگار و سکته قلبی. سیگار و سرطان ریه!! از همین تریبون عمومی به جامعه بین المللی اعلام می کنم خوندن وبلاگ تو برای شخص شخیص من بدآموزی داره.

2- سانسور

3- آهان راستی داشت یادم می رفت. تو نمی تونستی یه عکس درست و حسابی و بدون هیچ گونه گرایشات سیاسی و پاچه خواری بچسبونی روی صفحه وبلاگت؟؟ لااقل اون ابزار قتاله ارزش مدار رو از روی گردنت پاک می کردی. تو هم مثل اینکه جون به جونت کنند همکار همون علی دکتر خدا بیامرز هستی.

4- پنجاه هزارتومن قرض دستی با یه پیتزا و یه بسته سیگار بهمن میدم یه شعر عاشقانه در وصف ایملی ( امامعلی همسایه تون) بگو.

تازه برا حمید رضا هم کامنت گذاشته ببینید

ای طالبان! ای بن لادنیسم ! ای بمب گذار! ای بمبارانیسم ! تا کی می خواین " خشونت و لباس شخصی" بودن رو توی این فضای مقدس مجازی بیچاره ترویج کنین؟؟ میخای همین گل رز دم دستمو بکوبم توی اون فرق سرت، مغزت مثل اسهال بچه سه ساله بپاشه روی صفحه لپ تابم؟؟ آخه آدم باید به چه زبونی به شما پند مشفقانه بده که " جنگ" تمام شد. " جنگ جنگ تا پیروزی" هم تمام شد. تو با این برداشت ازاد و این چند تا فرصت فرصت سوزت، طی مراسم باشکوهی آفتابه گرفتی به حرق جناب کریستوفر عزیز!!

***جدا از همه ی شوخی هایی که میشود با محمد پور اسماعیل گنجی کرد ایشان کارشناس ارشد جامعه شناسی( گرایش مطالعات امریکای شمالی) هستند که سالهاست سر و دستی در فلسفه . جامعه شناسی و تاریخ و ادبیات دارند و از رندان و دلسوخته گان هستند

engareshgh — Sun, 05 Oct 2008 10:06:18 GMT

یه کار از کار های جمعه بازار که دو سالی هستش در گیریم باهاش اینجا آووردم .نمیدونم چرا اینجا .... جمعه ها یه کار حول و حوش حضرت آقا مینویسم و برای بیش از پنجاه نفر از دوستان شاعر و غیر شاعر میفرستیم. به وسیله ی دستگاهی به نام تلفن همراه . ثواب معنوی که نداره اما ثواب مادیش میرسه به مخابرات. تمام کارها هم از چند خط خارج نشدند... گاهی سپیدک گاهی طرح گاهی هم هایکو!! هرچی پیش بیاد. اینجوریاس.........

حدیث حیرانی مارا اگر جمعه نگوید

اهالی آن کولی چشمهای تو هستند

خواهند گفت

نخ به نخ

جمعه را میکشند

تا از این کلافگی نجات یابند

فدات آقا

engareshgh — Wed, 24 Sep 2008 23:06:18 GMT

یکم:

انگار که عشق هم فقط برای پول دار هاست

وقتی مادرم

نصف سیب زمینی ها را برای مرغها می اندازد که تخم بگذارند

چه بهانه ی قشنگی

من که می دانم پوسیده است.

وقتی آرتین داخل پرانتز قاسم

پسر حاج جبار

فقط حق دارد پول تلفنش بیشتر از بیست هزار تومان بیاید

و هر غروب پنجشنبه با دوست دخترش در پلاژ 3 بابلسر

کباب بختیاری کوفت کند

پول دار بی کلاس

دیپلم ردی نزول خوار

برای من لیپو ساکشن کرده است........

ادامه داشت

...........................................................................(خودم)

دوم:

پیراهن جنجالی ما هم در یک عملیات انتحاری در اولین اتویش سوخت

همسر مهربانم گویی که خبر مرگ کسی را به من می دهد نزد من آمد و بگفت: یا شیخ ! مطلبی دارم کز گفتن آن شرم دارم و از آن جناب همایونی امان میطلبم. طبع شاهانه ی ما گل کرد پس بگفتیم: باز گو درامانی. بگفت آن پیرهن....گفتم خموش بویش آمد؟!!. زنهار این سر با کسی نگوی که بزگان گفتند: چون آفتی در رسید با کس نگویید تا آفت دو نشود "خسران مایه و شماتت همسایه" پس بسیار بگریست و حالتها برفت و شکر این نعمت به جای گزارد. و پیرهن به رفو گران داد تا چاره ای بیاندیشند. آنها 5000 تومان بطلبیدند که ناچار بداد ـ از انجا که سر گردنه بودـ و این ما بودیم که هم فیها خالدون ما می سوخت. و براستی که چنین بود

پیراهن1

engareshgh — Wed, 17 Sep 2008 06:47:18 GMT

یکم:

ا گر نمی تابیدی

باید آفتاب را به چندین زبان ترجمه میکردم

آفتاب من

بتاب که تابیدن درس اول چشمهای توست

(خودم).

دوم:

دیروز همسر مهربانم یه پیرهن برام خرید27000 تومان!!! من نه با گرانی کار دارم نه با طبقات اجتماعی نه با ساده زیستی نه با ادا و اطوارهای روشنفکری نه با جریانهای رادیکال و چپ و حزب الله. فقط میخوام یه مقایسه کوچولو بکنم که این 27000 تومان چیا میشه /54 بسته سیگار بهمن باریک /18 کیلو سیب/ 10 کارت استخر با سونا و جکوزی/27 کتاب شعر جوان/ 5 رمان تاپ/49 بار رفتن از بابل به آمل با سمند/54 بار با پیکان/14 آیس پک/67 لپ لپ 400 تومانی با یه آدامس/5 بار شارز ایرانسل با کرایه آزانس (فقط رفت) . و خیلی چیزای دیگه ....اصلا یه پیرهن 27 تومانی دیگه با رنگ … خب چیه چرا اینجوری نگاه میکنید ؟؟؟مقایسه است دیگه

ولادت حضرت آقا

engareshgh — Sat, 16 Aug 2008 12:16:18 GMT

یه کار قشنگ از دوست شاعرم حفظ الله جهاندار

به منا سبت ولادت حضرت آقا(عج)....

تو رفته ای ..

تو... رفته ای

جاده رد پای تو را می خورد

و سایه ای پیر

فانوس به دست

در امتداد جاده تو را فریاد می زند

شهر غریبانه در گوشه ای کز کرده

حتی با سرفه های خشک هم بیدار نمی شود.

دیگر راه و بیراهه مفهومی ندارد

هر کجا ه برویم دندانهای تیز زوزه می کشند

از پنجره ای که شب را قاب گرفته

نگاهی خون آلود بر سر شهر پنجه می کشد

و فریاد اشک

در حلقوم آه

خاموش می شود

دستانی آسمان را می بوسند

سر هایی خاک را

پا هایی تکرارمی شوند

و خون هایی رگبار

و بغض هایی که ناله نمی کنند

بلکه گلو را می درند

به امید اینکه پنجره ها مهتاب را قاب بگیرند

هنوز ناقوس شهر این است

تو رفته ای...

تو...

رفته ای

جاده رد پای تو را می خورد

و سایه ای پیر فانوس به دست

در امتداد جاده تو را فریاد میزند:

برگرد

مرداد

engareshgh — Thu, 07 Aug 2008 17:22:18 GMT

ی کم

یه کار از دوست بزرگوار شاعرم مصطفی اسکندری به مناسبت مرداد

این روزها گاهی که به تو میاندیشم

گاهی که تورا خواب میبینم

گاهی که با جیبهای خالی تورا نفس می کشم

ـ آه چه سعادتی می خواهد با جیبهای خالی نفس کشیدن ـ

درست همان لحظه ایی که جای خالی یک جفت بال راهر غروب جمعه روی شانه های خسته ام احساس میکنم

و باز تو.. تو.. تو..

در هیچ کدام از چهار شنبه های تکراری من تکرار نمی شوی

و سنگینی گامهای متوالی یک سرباز

یک همیشه صفر پادگان عشق تو

که این بار کمی پیش تر آمدنت را زانو زده است

تا صبح ساعت حدود ۸

و شهری که ارثیه ی چند داروغه است

و آسمان دل تنگش را ابرهای تیره از جنس تقدیر من در آغوش گرفته اند

و نم نم قطرات باران روی شیشه ی اتموبیل امداد

آری اینجا حوالی بیمارستان شهید فیاض بخش

ملاقات اکیدا ممنوع

چون کاهنان و منجمان چینی و هندی خبر از یک شش ماه ی دیگر داده اند

این بار با طالع مرداد

میشنوی با تو ام ... با طالع مرداد

و مرداد یعنی سکوت

یعنی فصل دستهایی که هرگز نروییده اند در باغچه ی تنهایی فروغ

یعنی فصل عاشق شدن پنجاه ساله های امروزی

که فقط میخندند

به من ... و به عشق بازی دیروزشان

و ای کاش در تقویم تنهایی انسان فصلی به نام مرداد نبود

شاید انروز آن صبح در طالعی دیگر

چه میدانم اوردیبهشت! تیر ! خرداد

دیگر کسی سادگی های مرا در اشکهای تو جور دیگری جلوه نمی داد

و خدا خدا خدا

که این بار هم دیر بر سر صحنه جنایتش آماده شد

حتی به هفت طبقه آسمان خداییش هم ذره ای بر نخورد

که کسی اشکهای تو را در بیاورد و قلب مرا به آتش بکشد

پس نازنین

بی خیال این شعر

چشمهایت را ببند

با من زیر لب فریاد کن

نفرین به هرچه مرداد

نفرین به هرجه مرداد

تگرگ چشمهایمان

engareshgh — Thu, 24 Jul 2008 16:42:18 GMT

به سحر

پایگاه سترگ زندگیم و به داغی که بر دلش نشت

************

تو که رفتی ، تازه فهمیدیم شب تاریک است

و سحر در امتداد چشمهایت صبح می شد

سردی کوهستان نگاهت هم تگرگ چشمهایمان را نبارید

که نا امیدانه در درهای نمور نمار اکسیژن می طلبیدی

فاطمه در سحر بارید... اما

باران چاره ی آب و هوای سوخته ی آن شب شوم نشد

تقدیر لج کرده بود

که هرچه می آمدی می رفتی

و استخوان له شده ی مان در نفسهای عمیقت ته نشین می شد

***

هنوز یادمان نرفته....

که گرمای نان

چون ساعت شماته دار

هر صبح

پیشانی مان را نوازش میداد

و ما هم خوابمان را به نان تو کوک میکردیم

و پدر

که مجبور بود بیشتر بخوابد.

***

سیب سرخ و حلوای نذری به هم نمی سازند

اما دلتنگ که باشی بهانه خوب در زدن می شود

برای دختری که فقط اندکی آنور تر می رفت

که عشق اندک و بسیار نمی شناسد

کافیست فقط در آغوشم نباشی

هر کجا که میخواهی باش

تو که رفتی تازه فهمیدیم

شب تاریک است

و سحر امتداد چشمهای تو را میگرفت تا به صبح برسد

اضافه کاری

engareshgh — Tue, 03 Jun 2008 22:42:18 GMT

یه چند وقتی هستش که اموراتمون وارد مرحله تازه ای شده.تغییر محل اضافه کاری!!!!!.و دیدن دوستانی که قبلآ وصفشون رو شنیده بودم. که مهم ترین کارم نزد اونها فقط معرفی خودم بود و بس .چه اینکه باهاشون انگار هزار ساله دوستم وزیبا ترین اتفاقی که افتاد................ برگشتن به شعر! چیزی که داشت فقط در غروب جمعه ها خلاصه می شد.اون هم درچند سطراما نمیدونم چی شد که .....

اینبار به علی محمد زاده عزیز

سه ی شب

سر برگ ۱۱۵ محمود آباد

فکرش را هم نمی کردم اینقدر سر به راه شوم

نگنجیدن در پوستین هر سازو کاری سالها داعیه روشنفکری من بود

و نخواستن

زیبا ترین نجوای غرور

و نان که هرچه می کشیم از عشوهای اوست....

که تا نخواستیم بفهمیم بازی از چه قرار است حرفه ای شدیم

و با لیگهای جام حقارت

برای نان کپک زده

قرارداد نامعلوم بستیم

تا از هول (۴۱-۱۰)* با شلوار دامادی بخوابیم

و تخم مرغ پا به ماه بخوریم

که رفاه در نقدینگی ست

و هم تورم از آن

و هم نداشتن همه نرسیدنها

که رسیدن همان داشتن

و داشتن.............

چه میگویم

بگذار زندگیمان بکنیم آقای حیدری!!!!!

تورم ساعت( ۵/۱۰ ) با دو تا لیوان آب پرتغال حل نمی شود

تورم... محلول در آب نیست!؟...محلول در نفت است

*****

تا به زور لبخند بزنی....چای تعارف کنی....و طبیعی جلوه کنی...تا نفهمند روانی هستی

کور مال و کف آلود بر سر جنازه یک مریض هیستریک حاضر شوی

که خود را برای شوهرش لوس کرده است

کف؟! هم غنیمتی ست در هجوم سایه روشن یک لخت پاپتی!

آمپول آمریکایی!

(۲۹-۱۰)*

سیگار ایرانی....

نیامده ی یک خواب

و شبیخونی به اسم تحویل شیفت

کپک بزنی ای نان.......

کپک بزنی

*(۴۱-۱۰)شروع ماموریت

*(۲۹-۱۰)درمان سرپایی

شهادت

engareshgh — Thu, 01 May 2008 23:56:18 GMT

ای کاش آن گوشه که چشمانمان بهم گره خورده بود

از خدا نمی ترسیدم

مگر چه می شد؟!

فوقش آنکه آن دنیا...........

باز هم می ارزید

آخر...

بکارت چشم ها و بلوغ نگاهت را

تضادی بوداهورایی

تا میدان مین صورتت

تا شهادت

چیزی نمانده بود

شهادت قسمت ما می شد ای کاش

رفتن

engareshgh — Tue, 07 Feb 2006 05:20:18 GMT

رفتن دلیل نبودن نیست

در آسمان تو پرواز می کنم

عصری غمگین و غروبی غمگین تر در پیش

من بی زار از خود و کرده خویش

دل نامهربانم را بر دوش می کشم

تا آنسوی مرزهای انزوا پنهانش کنم

در اوج نیزار های پشیمانی

و ابرهای سیاه سرگردان که با من از یک طایفه اند

سلام می گویم

تو باور نکن اما من عاشقم

رفتن دلیل نبودن نیست

در غروب آسمان تو شاید

در شب خویشتن ، چگونه بی تو گم شوم

تو را تا فردا تا سپیده با خود خواهم برد

وبا یاد تو،و با عشق تو خواهم مرد

تو باور نکن، اما من عاشقم

رفتن... دلیل نبودن نیست

مسعود فرد منش